Motyl

Obserwowałam motyla
Siedzę na krawężniku
Przede mną ulica
Rozżarzony asfalt
Obok cień samochodu
Prażę się w słońcu
Nie widziałam kiedy przyleciał
Spojrzałam, a on siedział
Powiedziałaby, że brzydki
Ale przyzwyczaiłam wzrok
Już zładniał całkowicie
W kolorze żółtawym, brązowym
Dwa różne wzory skrzydełek
stoi
Śmieszne nogi
Takie pokraczne
Nieładne nawet
Czułki długie
stoi w słońcu
Wiatru w ogóle nie czuję
Ale skrzydełka jego
Opierające się
Powietrze porusza nimi
Drżą
stoi tylko
Przejechał samochód
Motylek poruszył się
Zmienił pozycje
Przeszedł dalej
Mija czas
Czy mu w ogóle jest gorąco?
Poszedł w cień
stoi cierpliwie
Nie wie co ze sobą zrobić
Gdzie lecieć
Jaki ma cel istnienia
Nie odleciał
Ja poszłam
stoi

Przeznaczenie

Złudnie myślałam,
że błogi stan, w którym się znajduje,
stan, w którym otoczona jestem “przyjaciółmi”
i jestem wręcz rozrywana
przez nich
będzie trwał zawsze.
Myślałam,
że nie będziesz
tylko Ty,
ale musisz być
tylko Ty
Nie zostałam przeznaczona do tego,
by być
obok kogokolwiek innego
Ty i tylko Ty
nikt więcej
A jak i Ciebie nie będzie…

Nastrój

Na podłodze wielkie, miękkie,
puchowe poduchy,
przybywa ciepły, majowy wieczór,
płomienie migocą z kominka,
czuć zapach żarzącego się drewna,
kadzidełka z sąsiedniego pokoju,
świecy miodowej odstraszającej owady,
gorące kakao z prawdziwej czekolady,
akwarium pełne świeżych płatków róży,
pogaszone wszelkie światła,
blask księżyca zza okna,
kotek mruczący koło kanapy,
czerwone wino w dużych pucharach,
stary gramofon z czarnymi płytami,
melodia wolna, spokojna,
westchnienia gitary,
szepty pianina,
ciepły, delikatny deszcz za oknem,
zapach ożywających roślin z ogrodu,
dźwięk kropel na parapecie,